seeric

De het dineren lijst werd geladen met goodies - koek, gebakjes, pastei, halwa, laddoo en ja, haar favoriete koekjes. Nina wilde hen eten allen. 10-jaar-oud vulde een paar koekjes in haar mond maar de koekjes proeften een weinig verschillend. Geen kwestie hoe hard zij probeerde, zij kon niet neer gulp hen.
De droom brak op dat punt.

Nina ontwaakte met een begin en vond zich kauwend op een bedblad. Zij was in haar slaapzaalbed en het was hoogtedark. Een gebrommaag herinnerde haar aan hoe vreselijk hongerig zij was. Allen wegens M.. Katiyaar, onbewogen warden van de woonschool die haar huis voor laatste jaar was geweest.

Hij had Nina gevonden sprekend tijdens dinertijd en haar door haar hongerig te vragen om aan bed te gaan gestraft. Niets ontsnapte aan adelaar-eyed warden.

En nu deze droom die haar hongeriger had gemaakt. Nina paste boven en beneden haar slaapzaal in wanhoop af. Zij bekeek enviously kamergenoten, vreedzaam in slaap met hun magenhoogtepunt.

Plotseling herinnerde Nina een doos van koekjes die door haar moeder worden verzonden, dat lag in haar kast. Zij had het van haar vrienden voor een noodsituatie verborgen. Duidelijk, dit was een noodsituatie.

De kastruimte was op het uiteinde van de lange gang, en de risico's uit in donkere en griezelige hallway was niets van het beklimmen opzet plotseling Everest. Nina trof haar eerste bevende maatregel naar de deuropening en liep bijna terug. Zij herinnerde een jongen die van haar klasse over zijn ontmoeting met een spook opschept terwijl hij op zijn manier aan het toilet bij nacht was.
Maar haar maag egged haar. Zelfde hallway 's morgens nooit keek zo
angstaanjagend, gedachte Nina. Verbleek met angst, de meisjesverkenner liep en probeerde niet om over de spoken en de heksen te denken dat ergens rond sluimerend in een hoek kon.

Uiteindelijk bereikte zij de kastruimte. Langzaam draaiend doorknob, Nina stapte in de donkere ruimte, laat uit sigh van hulp en liep naar haar kast.